همونطور که میدونید، هدف امام حسین از نهضت عاشورا قدرت طلبی یا رسیدن به امکانات مالی نبوده و همچنین هدفشون ایجاد اغتشاش در بین حکومت و مردم هم نبوده و بقولِ اقبال :
مدّعايش سلطنت بودي اگر خود نكردي با چنين سامانْ سفر
اگر هدف امام این چیزها بود، با زن و فرزند و خانواده به این سفر خطیر نمیرفتن، هدف امام بسیار بالاتر و مهمتر از قدرت طلبی یا سلطنت بوده و هدف از قیام : ایجاد اصلاحات در امت پیامبر و امر به معروف و نهی از منکر بوده.
زمانی این نهضت شروع میشه که امام حسین دربرابر فساد و انحراف اون موقع و دربرابر یزید بلند میشه و در یک کلام به عنصر دیکتاتور زمانه "یــزیـــد" ، نــه میگه و بیعت با اون رو رد میکنه.
تيغ لا چون از ميانْ بيرون كشيد ...
و قیام عاشورا از اینجا شروع میشه; نه گفتن به یک نظام دیکتاتوری و ایستادن در برابر آن، آگاهی دادن به مردم و پاسخ مثبت دادن به مردمی که یک حکومت مردمی میخواستن.
هدف امام حسین مطمئنا این نبوده که فقط برای ایشون گریه کنیم، هرچند هرکسی که این واقعه رو میشنوه یا میخونه خود به خود اشکش سرازیر میشه. ولی ما در هیچکدوم از فرمایشات امام نمیخونیم که برای من گریه کنید. این روزا پیام عاشورا کنار رفته و مردم درگیرِ فقط تشریفات و آداب عاشورا هستنکه معلوم نیست سازنده باشه.
پس عزا بر خود كنيد اي خفتگان
زان كه بد مرگيست اين خواب گران
وقتی امام حسین میگوید "کل الارض کربلا وکل الیوم العاشورا " اگر هر سرزمینی کربلا وهر روز عاشوراست، پس هر روز هم حسینی و یزیدی هست و این مژده به آزادیخواهان جهانه که هرکدوم میتونیم یک حسین باشیم در زمونه ی خودمون.
بیاین به جای گریه بر حسین و یارانش، کاری که مردم همیشه میکنن، واقعه عاشورا رو تحلیل و پیام عاشورا رو درک کنیم و ما به قول مولانا باید بر بی خبری های خودمون گریه کنیم!
به امید روزی که هدف عاشورا رو درک کنیم!






